# MADDE 341
Kiracı Kullanım Giderlerini Ödemekle Yükümlüdür

🔍 Bu Madde Ne Anlama Geliyor?

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 341. maddesi; konut ve çatılı işyeri kiralarında, sözleşmede açıkça aksi kararlaştırılmamışsa veya bulunulan yerde aksine bir yerel âdet yoksa, ısıtma, aydınlatma ve su gibi günlük kullanım giderlerinin kiracı tarafından karşılanacağını hükme bağlar. Bu madde emredici bir kural değildir; taraflar sözleşmeyle giderlerin ev sahibine ait olduğunu da kararlaştırabilir. Ancak sözleşmede hüküm yoksa kural, kiracının bu giderlere katlanmasıdır. İkinci fıkra ise önemli bir ispat ve şeffaflık kuralı getirir: Gideri kim ödüyorsa, karşı tarafın talebi üzerine ödediği giderlere ilişkin fatura veya belge örneklerini vermek zorundadır. Bu düzenleme çatılı işyeri kavramını kapsadığından, dükkân, mağaza, depo, atölye gibi işyerleri de bu hükmün kapsamındadır.

💡 Ticari Hayatta ve Sicil İşlemlerinde Uygulaması

Bir esnaf veya şirket, kiraladığı işyerinin elektrik, su ve doğalgaz faturalarını kural olarak kendisi ödemelidir. Uygulamada en sağlıklı yöntem, aboneliklerin kiracı adına yapılması ve faturaların doğrudan kiracının adresine gelmesidir. Ancak bazen kira sözleşmesi mal sahibi adına yürütülen aboneliklerin kullanılacağı şekilde kurulur; bu durumda kiracı faturaları düzenli olarak öder ve mal sahibi isterse fatura örneklerini kendisine iletir. Örneğin bir market işletmecisi, soğutma üniteleri nedeniyle yüksek elektrik faturası ödemekteyse ve sözleşmede aksine hüküm yoksa bu bedel kesinlikle kiracının sorumluluğundadır. SicilAI platformu üzerinden kira sözleşmelerinizi incelerken, özellikle "ortak giderler", "aidat" ve "kullanım giderleri" başlıklarının bu maddeyle uyumlu olup olmadığını kontrol etmeniz; sözleşme imzalanmadan önce giderlerin kapsamını netleştirmeniz maliyet sürprizlerini önler. Ayrıca kiracı değişikliği veya devir işlemlerinde, ödenmemiş faturaların devreden kiracıdan talep edilebilmesi için belge örneklerinin saklanması kritik önem taşır.

⚠️ Dikkat Edilmesi Gereken Riskler

• Sözleşmede “tüm giderler kiracıya aittir” gibi genel ifadeler kullanılmasına rağmen, hangi giderlerin kullanım gideri sayılacağı açıkça yazılmazsa; onarım, bakım ve vergi gibi kalemler için kiracı ile mal sahibi arasında uyuşmazlık çıkabilir.
• Kiracının ödediği faturaların bir örneğini mal sahibine vermemesi veya saklamaması; kiracılığın sona ermesi durumunda depozito ve gider alacaklarının ispatında ciddi sorunlara yol açar.
• Abonelikler mal sahibi adına olduğunda, kiracı faturaları zamanında ödemezse mal sahibinin icra takibi ile karşı karşıya kalma riski bulunur; bu nedenle abonelik devri veya sözleşmede özel hüküm ihmal edilmemelidir.
• Yerel âdetin aksine bir düzenleme yapılmadığı durumlarda, kiracı yalnızca kendi dönemine ait giderlerden sorumludur; önceki kiracıdan kalan borçlar için mal sahibinin talebi hukuka aykırı olabilir, ancak bu durumda fatura örnekleri ve ödeme dekontları delil olarak gereklidir.