# MADDE 91
Borç İfasında Ay İçi Süre Hesaplama

🔍 Bu Madde Ne Anlama Geliyor?

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 91. maddesi, borcun ifa (yerine getirme) süresinin ay bazında belirlendiği durumlarda hangi günün esas alınacağını açıklığa kavuşturur. Kısaca ifade etmek gerekirse: Bir sözleşmede borcun "ay başında" ödeneceği yazıyorsa bu, ayın birinci günü demektir. "Ay sonunda" ifadesi ayın son gününü (30 veya 31′inci günü; Şubat ise 28 veya 29′uncu günü) ifade eder. "Ay ortasında" ifadesi ise her ay için istisnasız olarak ayın on beşinci (15.) gününü gösterir. Ayrıca eğer sadece "bu ay içinde" veya "Temmuz ayında" gibi gün belirtilmeden bir ay adı zikredilmişse, borcun o ayın son gününe kadar ifa edilmesi gerektiği kabul edilir. Bu madde, taraflar arasında süre yorumundan kaynaklanacak uyuşmazlıkları en baştan engellemeyi hedefler. Hukuki güvenlik açısından, sözleşme metinlerinde "ayın ortası" gibi muğlak ifadeler yerine doğrudan "15. gün" yazılması her zaman daha sağlıklıdır; ancak madde, bu tür ifadeler kullanıldığında bile hangi tarihin kastedildiğini netleştirerek uygulamada birlik sağlar. Özellikle kira sözleşmeleri, taksitli satışlar ve mal teslimi taahhütlerinde bu düzenleme hayati önem taşır.

💡 Ticari Hayatta ve Sicil İşlemlerinde Uygulaması

Bir şirket sahibi olarak düşünün: Bir tedarikçi ile yaptığınız sözleşmede "mal bedeli ay ortasında ödenir" yazıyor. Bu maddeye göre ödemeniz gereken tarih, hangi ay olursa olsun ayın 15'idir. Başka bir örnek: Bir müşteriniz size "faturayı ay sonunda ödeyeceğini" taahhüt etmişse, bu, içinde bulunulan ayın son takvim gününe kadar ödeme yapılması anlamına gelir. Banka kredisi sözleşmelerinde, leasing ödemelerinde ve bayilik sözleşmelerinde de "her ayın başında" ifadesiyle karşılaşmanız mümkündür; bu ifade ayın 1. gününde ödeme yükümlülüğü doğurur. Eğer gün belirtilmeden "Mart ayında ödenir" denmişse, bu madde gereği ödeme için son tarih 31 Mart'tır. Sicil işlemleri bakımından, şirket ana sözleşmelerinde veya ortaklık pay devir sözleşmelerinde kararlaştırılan ara ödeme planları da bu maddeye tabidir. SicilAI olarak, ticari sözleşmelerinizi incelerken süre ifadelerinin bu maddeye uygun şekilde netleştirilmesini öneriyoruz; bu sayede temerrüt faizi, icra takibi ve sözleşmeden dönme gibi yaptırımlarda hangi tarihin esas alınacağı tartışmasız şekilde belli olur.

⚠️ Dikkat Edilmesi Gereken Riskler

• "Ay ortası" ifadesinin 15. gün yerine 14. veya 16. gün olarak yorumlanması, ödeme süresinin kaçırılmasına yol açabilir; bu durumda borçlu temerrüde düşer.
• Ay sonunun 30 mu 31 mi olduğu konusunda karışıklık yaşanmaması için takvimdeki gerçek son günün esas alınması gerekir; Şubat ayında bu tarih 28 veya 29'dur.
• Sözleşmede "en geç ay sonu" yerine "ayın son iş günü" gibi farklı bir ifade kullanılıyorsa, bu maddenin kapsamı dışına çıkılarak tatil ve hafta sonu hesaplamaları devreye girebilir; bu farklılık sözleşmenin yorumlanmasında uyuşmazlık yaratır.
• Sadece ay adı yazılıp gün belirtilmediğinde, bazı kişiler ayın başını veya ortasını kastederek borçluya erken ihtarname gönderebilir; ancak yasal olarak borcun muaccel olacağı tarih ayın son günüdür.
• Dijital ortamda yapılan otomatik ödeme talimatlarında ve e-fatura vadelerinde, sistem tanımlamaları ile maddedeki yasal karinenin çelişmemesi için sürelerin açıkça gün ve ay olarak yazılması gerekir.