# MADDE 296
Tasfiye paralarını bankaya yatırma zorunluluğu

🔍 Bu Madde Ne Anlama Geliyor?

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 296. maddesi, bir şirketin tasfiye (kapanış) sürecinde görev yapan tasfiye memurlarının, şirket malvarlığını nakde çevirdikten sonra elde ettikleri paraları güvence altına almasını zorunlu kılar. Kural çok nettir: Tasfiye sırasında elde edilen para 1.000 Türk Lirasını aşıyorsa, bu tutar tasfiye memurunun keyfi olarak kullanabileceği, cebinde veya şirket kasasında tutabileceği bir miktar değildir. Bu paranın, mahkemece belirlenen bir bankada, şirket adına açılan hesaba yatırılması şarttır. Burada iki kritik nokta vardır: Bankayı tasfiye memuru seçmez, mahkeme belirler; hesabın sahibi şirkettir, tasfiye memuru değil. Amaç, tasfiye sürecinde pay sahiplerinin ve alacaklıların haklarını korumak, paraların kaybolmasını veya kötüye kullanılmasını önlemektir. Şirket sahibi veya esnaf açısından bu madde, şirketin kapanış sürecinde bile parasının devlet güvencesi altında takip edildiğini gösterir.

💡 Ticari Hayatta ve Sicil İşlemlerinde Uygulaması

Bir şirket tasfiye sürecine girdiğinde; taşınmazlar satılır, araçlar devredilir, alacaklar tahsil edilir ve böylece şirketin tüm malvarlığı nakde çevrilir. Örneğin bir limited şirketin tasfiyesinde, şirketin deposu ve aracı satılarak toplam 3.000.000 TL elde edildiğini düşünelim. Tasfiye memuru bu parayı evinde veya şirket kasasında tutamaz. Mahkemeden alınan yetkiye göre belirlenen bir banka şubesinde "Tasfiye Halinde [Şirket Unvanı]" adına hesap açar ve parayı oraya yatırır. Bu işlem yapılmadan tasfiye sona erdirilemez. Ayrıca tasfiye sonunda bu para, pay sahiplerine dağıtılırken de banka hesabı üzerinden kullanılır. Kapanış işlemlerini yürüten sicil müdürlükleri de tasfiye memurundan bu hesaba ilişkin bilgi ve belgeleri talep edebilir. SicilAI olarak, özellikle 2024 sonrası artırılan cezai sorumluluklar nedeniyle tasfiye memurlarının bu maddeyi birebir uygulamasını önemle tavsiye ediyoruz.

⚠️ Dikkat Edilmesi Gereken Riskler

• Mahkeme onayı olmadan banka seçimi: Tasfiye memuru, mahkemenin belirlemediği bir bankada hesap açarsa, bu usul hatası sayılır ve tasfiye işlemleri mahkeme tarafından reddedilebilir.
• Paranın şirket adına değil de şahsi hesaba yatırılması: Bu durum güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabilir ve tasfiye memuru hukuki ve cezai olarak sorumlu hale gelir.
• 1.000 TL eşiğinin yanlış yorumlanması: Bu eşik günümüz ekonomik koşullarında çok düşük kaldığından, uygulamada tasfiye sırasında elde edilen hemen her tutar için banka hesabı zorunludur. Düşük kaldığı gerekçesiyle kuralı esnetmek risklidir.
• Paranın banka hesabına yatırılmaması ve kasada tutulması: Alacaklılar veya pay sahipleri zarara uğrarsa, tasfiye memuru bu zararı tazminle yükümlü olur.
• Hesap hareketlerinin belgelenmemesi: Tasfiye dosyasında banka dekontları, hesap cüzdanı veya hesap özetleri sunulmazsa tasfiye kapanışı tescil edilmez.